ترجمه وتفسیر سورۀ الشعراء

سورۀ شعراء در مکۀ معظمه نازل شده و مانند ساير سوره هاي مکى موضوع اصول دين يعنى توحيد و رسالت و حشر را مورد بررسى قرار داده و مانند ديگر سوره‌هاى مکى جنبه‌ى عقيده و اصول ايمان را مورد توجه قرار مى ‌دهد. در این سوره داستان هفت پيامبر بزرگ و مبارزات آنها را با قوم شان، ولجاجت‌ها و خيره سري ‌هاى آنان را در برابر اين پيامبران بازگو ميكند، كه بعضى مانند داستان موسى عليه السلام و فرعون مشروحتر، و بعضى ديگر مانند سرگذشت ابراهيم و نوح و هود و صالح و لوط و شعيب عليهم السلام كوتاه تر است. ـ دراین سوره قصّه‌ى ابراهيم خليل الله را مورد بحث قرار گرفته است. ـ همچنان در این سوره درمورد پرهيزگاران و گمراهان و نيکبختان و بدبختان به بحث پرداخته، و مسير و عاقبت هر يک از دو گروه را در روز قيامت مورد بررسى قرار داده است. ـ و بعد از اينکه سوره قصه ‌هاى پيامبران: «نوح، و هود، و صالح، و لوط و شعيب عليهم السّلام را بيان کرد و سنت خدا را در مورد تکذيب کنندگان بيان نمود، در شأن رفيع و مقام شامخ قرآن کريم بحث نموده است. ـ دربخش اخيري سوره كه در حقيقت جنبه نتيجه گيرى از بخشهاى گذشته دارد پيرامون پيامبر اسلام صلي‌الله‌عليه وسلم و عظمت قرآن و تكذيب مشركان و دستوراتى به آن حضرت در زمينه روش دعوت، وچگونگى برخورد با مؤمنان سخن ميگويد، و سوره را با بشارت به مؤمنان صالح و تهديد شديد ستمگران پايان مى دهد.