ترجمه وتفسیر سورۀ یس

سوره « یس» با قسم به قرآن در مورد درستى وحى و صِدق رسالت حضرت محمد صلّى اللّه عليه و سلّم آغاز يافته است. بعد از آن بحث کفار قريش را پيش کشيده است که در گردنکشى و گمراهى غرق شده بودند و سرور پيامبران، محمد بن عبد اللّه را تکذيب مى ‌کردند. لذا عذاب و انتقام خداوند متعال آنان را فرا گرفت. بعد از آن طبق روش قرآن در به کارگيرى قصه‌ها براى پند و عبرت، داستان اهل قريۀ «انطاکيه» را مطرح مى‌کند که پيامبران را تکذيب کردند، تا قريش از عاقبت تکذيب وحى و رسالت برحذر باشند. وضع دعوتگر با ايمان، «حبيب نجار» را بازگو مى‌کند که قوم خود را اندرز داد، اما او را به قتل رساندند و خداوند متعال او را در بهشت جاى داد، ولى الله تعالي به مجرمين فرصت نداد، بلکه فرياد و صدايى شديد و بنيان بر انداز آنها را در ربود و هلاک نمود. همچنان سورۀ «يس» دلايل قدرت و يگانگى «خدا» را در اين گيتى پر از شگفتى مورد بحث قرار داده، از منظره‌ى سرزمين خشکى که حيات در آن مى ‌دمد شروع کرده، آنگاه از منظرۀ شب که روز از آن جدا مى ‌شود و به صورت بسيار تاريک درمى‌آيد سخن گفته است. سپس منظرۀ آفتاب را مطرح کرده است که به قدرت خداوند متعال در فلک ومدار خود در حرکت است وهرگز از آن تخطى نميکند. بعد از آن وضع ماه را پيش کشيده است که در منازل خود درجات را مى‌ پيمايد. بعد از آن کشتى بارگيرى شده را مورد بحث قرار داده است که نسل ‌هاى اوليه‌ى بشر را دربر دارد. تمام اينها دلايل روشن بر قدرت خداى عز و جل مى ‌باشند. بعد از آن سورۀ به بحث در بارۀ قيامت و خوف وترس اين روز پرداخته و موضوع دميدن نفخ را پيش کشيده و از نفخۀ حشر و نشر سخن به ميان آورده است که در خلال آن انسان ‌ها از قبر بر مى‌ خيزند، و دربارۀ اهل بهشت و اهل دوزخ بحث نموده، وتفاوت مؤمنان وتبهکاران را در آن روز پرهراس يادآور شده است که نيکبختان در باغ ‌هاى پر نعمت مستقر ميشوند و شقاوتمندان در درک دوزخ جا مى‌گيرند. سورۀ «يس» همچنان با بحث در مورد يک موضوع اساسى، يعنى موضوع «بعث و جزا» و اقامۀ دلايل و برهان پيرامون تحقق آن خاتمه مى‌ يابد.