خواندن سورهٔ فاتحه عقب امام در نماز

فضیلت سورۂ فاتحه: پیامبر اسلام محمد صلی الله علیه وسلم در مورد فضائل سورۂ فاتحه و رکن بودن آن در نماز می فرماید:«لاصلاة لمن لایقرأ (فیها) بفاتحة الکتاب (فصاعداً)» (متفق علیه) (کسی که سوره فاتحه (و اندکی بیش از آن را) در نماز، قرائت نکند نمازش درست نخواهد بود). در حدیثی دیګری همین مطلب ، با این الفاظ، آمده است: «لاتجزیء صلاة لایقرأ الرّجل فیها بفاتحة الکتاب» (روایت دارقطنی و ابن حبان) (نمازی که در آن، فاتحه خوانده نشوند کافی نخواهد بود). و ګاهی نیز چنین میفرمودند: «من صلّی صلاةً لم یقرأ فیها بفاتحة الکتاب؛ فهی خداج، هی خداج، هی خداج؛ غیر تمام» ((مسلم ۳۹۵، ۱/۲۹۶). (نمازی که در آن فاتحه خوانده نشود؛ ناقض و ناتمام است؛ و این جمله را سه بار تکرار کرد). رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود: «ما أنزل اللهﻷ فی التّوراة و لا فی الإنجیل مثل أمّ القرآن. و هی السّبع المثانی (والقرآن العظیم الّذی أوتیته)» (روایت نسائی و حاکم) (خداوند در تورات و انجیل سورهای به عظمت سوره فاتحه، نازل نفرموده است. این (سوره) همان «سبع مثانی و قرآن عظیم» است که به من داده شده است.