د ننګرهار په ولسي شاعری کې د اوب شننه

 لنډیز

ولسي شاعري د هر ملت خپله پانګه وي او د هماغه ملتونو نمایندګي کوي، د یوې ټولنې ولسي شاعري د بلېسره ورته والی او توپیرونه لري، دا چې د ولسي شاعرۍ لمن ډېره پراخه ده، په دې مقاله کې د ننګرهار د ځینوولسي شاعرانو په اشعارو کې د اوب برخه تر بحث لاندې نیول شوې ده، د دې ترڅنګ دغه څېړنه د ننګرهار دولسي شاعرۍ د مانا جوړونې پر بنسټ ولاړه ده او هڅه کوي د « اوب / سیاق او سباق» علمي او فرهنګي مفهومونهد ولسي شاعرۍ د ژبني جوړښت، فرهنګي بنسټونو او موقعیتي شرایطو له مخې وڅېړي. د څېړنې اساسي ستونزهدا ده چې تر اوسه د ننګرهار د ولسي شاعرۍ په چوکاټ کې د اوبونو پر مفهومي او سمبولیکو اړخونو ځانګړېاو منظمې څېړنې نه دي شوي او دا عنصر تر ډېره په عمومي ډول یاد شوي، کومه ژوره تحلیلي څېړنه پرې نه دهشوې. له همدې امله د اوبونو د مانیزو، ټولنیزو اشارو او کلتوري بار روښانتیا یوه تشه ګڼل کېږي. د دې څېړنېارزښت په دې کې دی چې د ولسي شاعرۍ له لارې د ننګرهار د خلکو فکري، ټولنیز او کلتوري لیدلوریڅرګندوي او ښيي چې اوب په دغه شاعری کې اوب څرنګه څرګنددېږي.دغه څېړنه د ولسي ادب د مطالعاتو پهبرخه کې علمي تشه ډکوي او راتلونکو څېړنو ته بنسټ برابروي. په دې څېړنه کې له تشریحي ـ تحلیلي تګلارېڅخه کار اخیستل شوی دی. د څېړنې مواد د ننګرهار د ولسي شاعرۍ له بېلابېلو بڼو لکه چاربیتو او ولسي سندروڅخه راټول شوي او د محتوا د شننې له لارې یې د اوبونو مفهومي او هنري کارونې ارزول شوې دي.