ترجمه و تفسیرجزء (19)، (20) (21) تفسیر احمد

سوره الشعراء:در اين سورۀ مبارکه؛ داستان ذي عبرتي پيامبرانى؛ داستان موسى وهارون عليهم السلام، داستان و قصۀ ابراهيم عليه سلام، قصه وداستان نوح عليه السلام، قصه‌ى هود عليه السلام، داستان صالح عليه السلام، قصه‌ى لوط عليه السلام، و قصه‌ى شعيب عليه السلام. و برخورد هاى لجوجانه‌ى قوم با ايشان به بيان گرفته شده است. سوره النمل:اين سوره به نام «سوره‌ى نمل» موسوم است؛ چون الله متعال در آن داستان مورچه را آورده است که همنوعان خود را پند و اندرز داده و به آنها تذکر ميدهد، و سپس از سليمان عليه السلام و سربازانش معذرت خواهى نمود. سوره القصص:محور این سوره‌ى شريف پيرامون انديشه‌ى حق و باطل و منطق اذعان و طغيان دور مى‌زند، و نزاع و کشمکش بين سربازان رحمان و سربازان شيطان را ترسيم مى‌کند. سوره العنکبوت:اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ بنام «عنکبوت‌» ناميده‌ شد؛ زيرا الله متعال بت‌پرستان‌ و خدايان مزعوم را در آن‌ به‌ حشره بنام عنکبوتي‌ تشبيه‌ نموده، ايمانشان چون تار عنکبوت سست وضعيف و بي حاصل است. سوره روم:روم نام اقوامى از انسانهاست كه در ساحل مديترانه در غرب آسيا زندگى ميكنند، در آن ايام اين اقوام امپراطورى بزرگ و وسيعى راتشكيل داده بودند. سوره لقمان:اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ آنکه در برگيرندۀ‌ داستان‌ لقمان‌ حکيم‌ است، به‌نام‌ «لقمان‌» ناميده‌ شد. سوره السجده:اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ به «سورۀ سجده» مسمي شد، زيرا الله تعالي در آن اوصاف مؤمنان را وقتي که قرآن عظيم الشأن رامي شنوند، سر سجده به زمين نهاده والله متعال خويش راسپاس گفته و از خود تکبر و نخوت نشان نميبدهند. سوره الاحزاب:اين‌ سوره‌ به‌جهت‌ آنکه‌ دربرگيرندۀ‌ واقعۀ‌ خندق‌ و هجوم ‌احزاب‌ و طوايف‌ مشرکان‌ به‌ مدينه‌ است، به «احزاب‌» ناميده‌ شد.