د پښتنو مقدس کتاب

دا خبره خو اوس ټول قام ته څرګنده ده چې بغیر د انقلاب نه د پښتنو سره بله لار نشته. په موجوده انتظام کښې ژوند تېرول یو عذاب دے. خو د انقلاب نه مخکښې د قوم اصلاح ضروري ده. ما دا کتاب په دغه غرض لیکلے.

د عیسیٰ علیه السلام د قصې نه شروع شوې چې څنګه یې خپل قوم ته دعوت ورکړو، خو په قوم کښې څه داسې خرابئ وې چې دعوت قبلول ورته ګران وو، ځکه د خدائې عذاب په یهودو راغلے.

د پېغمبر لویه مرتبه وي، عام انسانان د هغوي د پښو خاورې وي، خو عام وګړي په پېغمبري سنتو عمل کولے شي چې د خپل قام د اصلاح کار وکړي.

په یو قوم کښې مصلحان پېدا کېدل هوم د خدائې نعمت دے، او د خدائې د دې نعمت چې څوک قدر ؤنه کړي نو هغې قوم ته څه نا څه تکليف ضرور رسي، نقصان مومي. د دنیا په ټول قومونو کښې د دې مثالونه شته چې یو قوم د خپل مصلح په خبره عمل ؤنه کړي او خوار وزار شي، خو په پښتنو کښې څه مثالونه ډېر د عبرت دي.

اولنے مثال د پیر روښان، دویم د باچاخان او دریم زه دا ګنړم چې کېدلے شي د منظور پشتین وي.

پښتنو له یو ځائې پکار دے چې دوي ورته راټول شي، ټول قام په شریکه، د خپل ژوند ښه کولو د پاره.

د دې کتاب مقصد دغه دے.