توبه؛ د جنت لار

ګناهونه د انسان لپاره ډېر خطرناک دي، ځکه د انسان عزت، د زړه سکون، د ژوند برکت او د آخرت نجات له خطر سره مخ کوي. قرآن کریم د پخوانیو قومونو کیسې بیانوي، څو انسان ترې عبرت واخلي او پوه شي چې د الله تعالی له حکمونو سرغړونه بدې پایلې لري. 

-که انسان ګناه وکړي، باید ناهیلی نه شي، بلکې ژر تر ژره الله تعالی ته توبه وباسي. رښتینې توبه دا ده چې انسان له خپلې ګناه څخه پښېمانه شي، ګناه پرېږدي، له الله تعالی څخه بښنه وغواړي او کلک هوډ وکړي چې بیا به هغه ګناه نه کوي. استغفار او نېک اعمال لکه لمونځ، صدقه، د مور او پلار خدمت او د خلکو مرسته هم انسان الله تعالی ته نږدې کوي. 

-له بدو ملګرو باید ځان وساتي، ځکه ملګري د انسان پر اخلاقو او اعمالو ډېر اغېز لري. واړه ګناهونه هم باید سپک ونه ګڼل شي، ځکه په تکرار سره یې خطر زیاتېږي. توبه باید ونه ځنډول شي، ځکه هېڅوک نه پوهېږي چې د مرګ وخت به یې کله راشي. 

-مسلمان باید هره ورځ خپل اعمال وڅېړي او وګوري چې کومې تېروتنې یې کړې دي. که کومه ګناه یې کړې وي، باید ژر یې اصلاح کړي او د الله تعالی څخه بښنه وغواړي. همدارنګه باید هڅه وکړي چې د نورو خلکو حقونه ادا کړي او که یې د چا حق خوړلی وي، بېرته یې ور وګرځوي. 

-انسان باید هېڅکله د الله تعالی له رحمته ناهیلی نه شي، ځکه ګناه انسان له الله تعالی څخه لرې کوي، خو رښتینې توبه او نېک عملونه یې بېرته الله تعالی ته نږدې کوي.